شاید دیوانه شدم

تمام زندگیم چیزی که خواستم ارامش یوده 

دوست داشته شدن بوده

توجه بود

هرچی با خودم کلنجار میرم میبینم من اصلا ادم بدی نبودم

به جز اینکه عصبیم و این هم بخاطر رفتار ادم های دور برم بوده

من همه چیز و توی دلم میریزم تا یه روزی تلافی کنم اما هیچوقت تلافی نکردم و همیشه به فکر احساسات اون کسی بودم که ناراحتم کرده که اونم مثل من دلش نشکنه چون وقتی دل میشکنه ادم خیلی درد میکشه

درد دلشکسته رو نمیشه به کسی گفت به قول فروغ فرخ زاد

درد اگر درد باشد ادم خودش لال میشود

ادم اول دلش از چیزهای خیلی بزرگ و عمیق میشکنه اما بعدش انقدر نازک و تیکه تیکه میشه دل که از یه نگاهم چپم هزار تکه میشه

ادمایی که درد کشیدن درد و خوب میفهمن تو نگاه هرکسی نگاه کنند میتونند میزان دردشم بفهمند

میدونی چی بیشتر از همه درد داره

فقط راه علاجش  و نمیدونند

دلسوزه ترند چون میدونن درد با روح و روان ادم چه کارهایی که نمیکنه

بیاین به کسی درد ندیم

وقتی یکی دلش میشکنه زندگی براش تموم میشه

میدونی میخوام بگم که بعی از ادم ها هر چقدرم خوب باشند بازم دنیا باهاشون سر ناسازگاری داره 

بازم پوچ شدن ارزوهاشون و میبینن و از هر طرفی بهشون فشار وارد میشه

بعضی ها کلا دوست داشتنی نیستند

هر حرفی بزنن بد برداشت میشه

دست به هرچی بزنن خراب میشه

چرا ؟

هیچ دلیل مشخصی براش نیست به جز اینکه دنیا باهاشون لجه

داشتم به پیدایش و اخرت انسان فکر میکردم

من همیشه گفتم خدا خود ماییم شیطان هم خود ماییم

به نظرم وقتی خدا داشت ما را خلق میکرد زیبایی ها را خلق میکرد تکه ای از خودش رو درون ما قرار داد

تکه ای نیمی از روح ما را تشکیل میده نیم دیگری از روحمان نیز شیطان است

جدال خیر و شر

مرگ وقتی فرا می رسد که نیمی بر نیمی دیگر پیروز شود

شاید هم به صلح برسند

هر کدوم از این نیم ها که بر دیگری چیره شوند دنیای بعد از ما را میسازند

خیر باشد

با مردمی زندگی جاوودان داری که فقط عشق و محبت در روابطشان دیده می شود نه دروغ نه نیرنگ و نه فریب

شر باشد

درست عکس جمله بالا نفرت و کینه و بدی همه جا را فرا میگیرد

انهایی نیز که نه خیرشان مشخص بود نه شرشان

نیمی با این مردم و نیمی دیگر با  ان مردم زندگی خواهند کرد

تصمیمات ما که به کمک عقل یا احساسمان میگیریم سبب پیروزی یکی بر دیگری می شود

عشق 

به گفته خیلی ها دوای هر درده یعنی از سرطان بگیر تا مشکلات اقتصادی و خلق و خوی بد پس به نظرم چطور همه ی اقتصاددان ها و دکتر ها و روانشناس ها مشاوران جنگی و.... همه و همه جمع کنند برند بعد یه جا قرار بزاریم هر روز با خودمون تکرار کنیم همه چیز درست خواهد شد و تلاشی هم نکنیم ...

بعضی از این ادم هایی که عشق را باعث معجزه میدونند میگن با پرداخت فلان هزینه می تونید در کلاس های تاثیر عشق ما شرکت کنید که هزینه کمی هم نیست

تا حالا از خودتون پرسیدین که چرا این ها هزینه ها رو از عشق نمیخواند ؟

درسته چون زندگی خرج داره و خرج زندگی رو نمیشه با عشق داد مشکلات زندگی با عشق حل نمیشه .

شما نمیتونی بری سبزی بخری و پولش را با عشق پرداخت کنی .

عشق و محبت قشنگ ترین و بهترین نعمت هایی هستند که وجود دارند عشق درون هرکسی نهادینه شده

با محبت میشه دوست های بیشتر و دشمن های کمتری داشت ...میشه از لحظه به لحظه زندگی لذت برد و راحت تر بخشید

میشه کینه به دل نگرفت و روحی پاک و رها داشته باشیم .

اما استفاده زیادی از عشق هم ادم را احمق میکنه اگه به هرچیزی و هرکسی حس مثبت داشته باشیم دیگه ما را یه ادمی که عشق داره و مهربونه نمی ببینند ما فقط یه ادم احمق هستیم .

نمیشه به بهونه این که عشق نیرویی خارق العاده داره وارد هر راهی شد و بگیم عشق از ما مراقبت میکنه .

تنها چیزی که از تو مراقبت میکنه عقل و قلبته وقتی که بتونی منطق و احساست را با هم برابر قرار بدی مطمعن باش که تمام تصمیم های زندگیت درسته و قدم توی راه درستی گذاشتی

دست و دلم دیگه به زندگی کردن نمیره

سخته آدم نه طاغت زندگی داشته باشه نه جرعت مرگ

هر روز صبح که چشم باز میکنم میگم امروز یه روز فوق العاده میشه

کلی خبر خوب میشنوم

کلی میخندم و کلی خوش مگیذرونم

ولی همون روز به اتبوس دیر میرسم

همون روز با تنها دوستم بحثم میشه

همون روز ...

نمیدونم کارمای شما چطوری کار میکنه اما کارمای من منفی باشی باهات صد برابر بدتر و منفی تر

مثبتم باشی بازم باهات بد تا میکنه

نمیدونم خدایی که شما بهش توکل می کنید و میرید جلو چقدر بزرگ

خدایی که باهاش درد دل میکنید حالتون خوب میکنه چطوری انقدر مهربونه

من یه خدا دارم هر وقت پیشش اشک ریختم و باهاش از دل شکستگی هام گفتم فرداش بدتر دلم شکست ..

دیگه میترسم باهاش حرف بزنم ..

شایدم خدایی نیست

یا واسه عده هست واسه عده نه

ته دلم اخرش انگار همه ی وجودم وصل به خدا

ولی دلیل خیلی از شکست هامم خود خداست ..

دوست ندارم دوستش داشته باشم ولی دارم ..

میدونم پارادوکس عجیب غربییه....

شده تا حالا دلتون بخواد که تنها باشین ...

یه مدت برین دور شین از هرچی که هست و هرچی که هست

بعضیا انقدر ادم دارن که نگرانشون بشن و دوستشون داشته باشن که زده میشن

دلشون میخواد دیگه کسی سزاغشونا برای یه مدت نگیره

اما من نه

من دوست دارم یکی بیاد از تنهایی بکشتم بیرون یکی بیاد این پیله ای که دور خودم ساختم و پاره کنه

دستم و بگیره دوتایی باهم پرواز کنیم .

من تا حالا صدبار شکستم این پیله رو اما یه کاری کردم ضخیم ترشا دور خودم بکشم

میترسم دوباره بیرون بیام و مجبور شم یکی بزرگ تر از این دور خودم بسازم

میترسم همین حاله نور کوچیکم از دست بدم

من همیشه میگم از کسی انتظار ندارم

ولی دل که نمیفهمه میفهمه

من توقع دارم از ادمایی که بهشون عشق میدم و بهم عشق نمیدن

از اونایی که دلم تنگشون میشه منو اصلا یادشون نیست .

من هیچوقت حضور یه حامی رو تو زندگیم حس نکردم

سعی کردم خودم خودما قوی بار بیارم

که نشکنم

ولی همه فقط همون پیله رو میبینن فکر میکنن من از اهنم

نمیشکنم نمیگیرم

کسی فکرشم نمی کنه که یه کرمی توی این پیله است که رزوی پروانه شدن داره

ولی ترس داره

از اینکه حتی بعد پروانه شدنم به چشم نیاد

کرم توی این پیله خیلی خسته است خیلی

کمک میخواد عشق میخواد واسه پروانه شدن

واسه پر زدن و روی گل نشستن

اما کسی به یه کرم نگاه میکنه ؟

سلام

میدونم این روزها با وجود تلگرام و اینستاگرام و آدم های موفقی که اونجا مینویسن دیگه کسی سر به وبلاگ نزنه .

ولی دوست داشتم از اینجا شروع کنم به نوشتن شایدم میترسیدم که یکهویی بیام و حرفایی که عمر نزدم و توی محیط ملیونی مثل اینستاگرام بزنم .

این وبلاگ و درست کردم چون میخوایم باهم یه چالشی انجام بدیم . یه چالش یک ماه

چه چالشی؟

چالش خوش بینی . یعنی چی ؟

یعنی نسبت به هرچیزی که برامون اتفاق میفته خوش بین باشیم و ته دلمون چیزای منفی بهم نبافیم .

خب راستش من خودمم خیلی ادم بدبینی هستم و به زمین و زمان شک دارم .

همیشه خواهرم بهم میگه : زندگی رو اسون بگیر ببین چی میشه ؟ چقدر دنیا قشنگ میشه .

عزمم جزم کردم به حرفش گوش کنم .

اولین قدممونم برای شروع :

خوش بینی به پایان چالشه

حال دلتون شاد